Eindelijk, we mogen weer

Vandaag, 10 maart 2018, is het dan eindelijk zover. Na een lange tijd zonder wedstrijden mogen de kids van JO11-3 gelukkig weer eens een echte wedstrijd spelen, RDC-JO11-3 tegen SV Twello JO11-1. Deze tegenstander is een oude bekende. Tegen dit team hebben we ook voor de winterstop gespeeld. Toen wonnen we dik met liefst 10-0. Dus een mooie test om eens te kijken hoe we het nu tegen deze tegenstander zouden doen.

Voor ons is het natuurlijk wel even wennen. Er zijn spelers gegaan (Daniël Banjo en Enhao naar de JO11-2 en Wasim naar de JO 11-1) en er zijn nieuwe spelers gekomen (Kim, Liam, Roxanna en Rafael). Dus we waren dan ook erg benieuwd hoe het zou gaan lopen.

Vanaf de aftrap was het zoeken naar het juiste gevoel, zowel bij ons als ook bij de tegenstander. Dat leverde aanvankelijk dan ook een wat rommelige wedstrijd op. We speelden op veld 3 en dat lag er bij als een ouderwets knollenveld. Dat hielp dus ook niet echt. Maar gaandeweg zagen we dat iedereen weer een beetje gewend was en dat er dan ook best leuk werd gecombineerd.

Over en weer ontstonden ook wat kansjes, maar het vizier stond niet altijd op scherp of de keepers, bij ons stond Ilias vandaag op doel, deden hun werk goed. Het bleef dus enige tijd 0-0. Helaas voor ons doorbrak Twello de brilstand en maakte dus de 0-1.

We waren even van slag en SV Twello rook zijn kans. Niet veel later volgden ook de 0-2 en 0-3. Je kon zien dat SV Twello toch net wat verder is in de ontwikkeling en wat makkelijker tot goede aanvallen kon komen. N

Na de nodige wisselingen en aanmoedigingen aan onze kant kwamen we weer wat beter in het spel en dat leidde ook weer tot een aantal goede combinaties. Het moet gezegd worden dat iedereen vandaag goed zijn of haar best deed om te combineren. En dat werd dan ook beloond met een doelpunt. Aaron was zeer attent bij een onoplettendheidje in de verdediging van Twello en was er als de kippen bij om dat af te straffen. Met een rolletje tekende hij de 1-3 aan. Dit was tevens de ruststand.

Vol goede moed gingen we de tweede helft verder met waar we de eerste helft waren geëindigd, namelijk op zoek naar de 2-3. We waren in die fase ook sterker en kregen ook zeker kansen. Kim en Liam waren dicht bij een doelpunt. De mooiste actie van de dag kwam van onze rasverdediger Daniel. Daniel stoomde met de bal helemaal van achteren uit richting het doel van de tegenstander. Net voordat hij wilde schieten werd hij door een tegenstander van achteren onderuit gehaald. Waar iedereen wachtte op een fluitsignaal van de scheidsrechter voor een strafschop, bleef dat fluitsignaal echter uit. Verbouwereerd bleven we achter en dan zul je natuurlijk net zien dat de tegenstander daarvan profiteert. En ja hoor, in de tegenaanval kreeg Twello wél een vrije trap, die overigens ook wel terecht was, en die werd met een harde knal voorbij Ilias gewerkt. Dat betekende dus de 1-4 en dat was in feite het breekpunt in deze wedstrijd.

Daarna werd er ook niet meer gescoord en dus was ook de eindstand 1-4. Jammer, want wat als………..

Nadat we de penalties hadden genomen kon iedereen gelukkig weer lekker onder een warme douche en nog even in de kantine napraten over de wedstrijd. Gelukkig waren de meesten ook weer snel over de teleurstelling heen en was iedereen toch ook weer blij dat we eindelijk weer eens lekker hadden gespeeld. Op naar de volgende wedstrijd.