Mooie afsluiting JO11-2

Dinsdag 18 december, 17 kinderen en 17 ouders strijden voor de eer.      

Maar wat zijn de ouders fanatiek, ze gaan zeker voor de winst. Uiteraard starten we eerst met een warming-up, de meiden gaan de ouders voor en alles wordt netjes uitgevoerd. Dan volgt er even lekker intrappen met je vader, moeder, broer of zus.

 

Start van de wedstrijd;

Albert die het team van de ouders aan stuurt geeft nog even een pep talk.

Cas neemt samen met Megan en Tristan de meiden onder zijn hoede.

Terwijl de meiden al klaar staan in het veld, laten de ouders nog even een jel horen; jel, jel, jel, wij winnen wel, iet, iet, iet, zij winnen niet. Dat vonden de meiden niet zo leuk, dat wij er vandoor gingen met hun eigen jel!

Na het start signaal zit de vaart er lekker in, erg fanatiek werd er gevoetbald en de bal gaat lekker rond over het veld.

        

 

 

 

Al snel bereikt de bal Ilse, de moeder van Lynn en zij weet de 1-0 op haar naam te schrijven. Dat was ons niet direct gegeven, want de meiden dachten wel even van ons te winnen. Maar wat ze niet weten is dat de ouders stiekem getraind hebben met de ouders van de JO12-1 die afgelopen maandag hun eigen jongens alle hoeken van het veld hebben laten zien.

Als echte profs laten de ouders de bal rondgaan en weten de meiden even niet wat ze moeten doen.

De 2-0 werd snel na het eerste doelpunt binnen geschoten. Als een stel kleine kinderen stonden de ouders het doelpunt groots te vieren en de meiden uit te dagen.

Maar Cas sprak de meiden toe in de time-out, ze herpakten zich en als een duiveltje uit een doosje gaat Megan ervan door met haar zusje Jill en samen weten ze het de keeper van de ouders, erg moeilijk te maken en scoren ze de 2-1. Maar de ouders laten het er niet bij zitten, er werden velen kansen gemist, maar sparen doen ze meiden zeker niet! Al snel staan de ouders voor met 4-1 en moet er een peptalk bij de meiden gedaan worden.

De ouders doen het een stapje rustiger aan en de meiden komen terug tot een 4-3. Met nog 2 minuten te gaan zetten de meiden nog even aan en de keeper van de ouders let niet op en dan wordt de eindstand op een 4-4 gezet.

          

Het was een zeer geslaagde en gezellige avond met zeer fanatieke voetballers. Iedereen wordt bedankt en een mooie groepsfoto geeft aan hoe de sfeer is geweest. De dag na de bewuste wedstrijd wordt er in de groeps-ap van de ouders toch wel geklaagd over de pijnlijke spiertjes, maar als je terug denkt aan de glunderende gezichten van de meiden én de ouders dan heb je dit er wel voor over. Gelukkig hebben we de foto`s nog!

(excuses voor de niet altijd even goede kwaliteit van de foto`s, de lampen op het veld maken het ons hier er moeilijk bij)