Vrouwen 1 op stoom in nacompetitie

Zaterdag 1 juni wist vrouwen 1 in de zinderende hitte uit bij HMS in Utrecht er weer vol voor te gaan. Al na 3 minuten werd een sublieme pass van Anne-Marijke door Sophia op waarde geschat en met een weergaloos lobje over de keeper afgerond. Lange tijd konden we de 0-1 vasthouden, ondanks de verzengende hitte. We bleven strijden voor elke meter. Helaas kreeg onze tegenstander een penalty na een scrimmage die ontstond uit een corner. 1-1 na een knap ingeschoten penalty. Na kansen over en weer, maar door vakkundig verdedigend werk van onze achterhoede bleef het 1-1 na 90 minuten.

Waar vooraf niemand op hoopte gebeurde toch; verlengen met 2 x 15 minuten, terwijl het kwik op het kunstgras dicht bij de 30 graden kwam. Sommigen zaten er al aardig doorheen, maar dit gingen we niet weggeven, was de algemene stemming. Iedereen deed er nog een schepje bovenop. Krampaanvallen werden vakkundig verholpen en de mouwen werden nog verder opgestroopt. Helaas werd in de verlenging 1 grote kans door ons gemist, maar wist Carmen vakkundig verdere doelpunten te voorkomen.

Penalty’s moesten de uitkomst brengen

Omdat er maar 1 team door kon naar de volgende ronde, moesten penalty’s de beslissing brengen. En wel volgens het ABBA principe.Nadat Anne-Marijke de 1e had gemaakt, mocht onze tegenstander 2 x proberen het net te vinden, wat lukte:1-2. Daarna mochten wij weer 2 x vanaf de stip aanleggen, wat foutloos gebeurde door Esther en Julia, 3-2 voor ons. Toen kwam nummer 10 die in de wedstrijd de 11 meter had benut. Maar, een gewaarschuwd mens telt voor twee. Met Carmen hadden we doorgenomen dat als nummer 10 de penalty weer zou nemen dat zij vol ging voor dezelfde hoek als tijdens de wedstrijd. En ja hoor, met een geweldige save werd de bal door Carmen gestopt. Het bleef 3-2 voor ons en de volgende van de tegenpartij mocht aanleggen voor een strafschop. Weer had Carmen een geweldige redding, maar wat gebeurde er nu? Opeens stond daar de grens van de tegenpartij te vlaggen en te roepen dat Carmen te ver naar voren had bewogen. De scheids wuifde dit weg, want er stonden helemaal geen grensrechters op de lijn, maar toch ging hij naar de man toe en besloot de penalty toch over te laten nemen. Belachelijk, maar waar. Gelukkig bestaat er af en toe toch nog gerechtigheid. Opnieuw werd aangelegd voor de penalty en? Naast! In de veronderstelling dat de winst binnen was, stormde iedereen op Carmen af en werden de felicitaties van de tegenpartij in ontvangst genomen.

Maar, er waren oplettende toeschouwers die de scheidsrechter, toen de meesten van ons al in de kleedkamer waren om zich om te kleden, erop attent maakten dat de beslissing bij 3-2 nog niet was gevallen. We moesten toch de penaltyreeks nog afmaken. Iedereen werd weer opgetrommeld uit de kleedkamer. Tenue en voetbalschoenen weer aangedaan en supporters die al naar de parkeerplaats waren, keerden weer om. Na een kwartier kon het feest weer verder gaan. Wij hadden 2 kansen om het af te maken. Door alle zenuwen werd de 1e kans op de winst gemist, het bleef 3-2. Maar, we hadden gelukkig Lisa nog. Zij bekroonde een perfecte wedstrijd met de 4-2. Nu kon de winst echt gevierd worden! Wat een ontknoping!

 Meiden, wat hebben jullie gestreden. En wat hebben jullie de overwinning verdiend. Proficiat!

Op naar zaterdag 8 juni 12.30 uur tegen onze volgende tegenstander Delta Sports ’95 (een 2e klasser). De wedstrijd wordt bij vv ‘t Goy (Gemeente Houten) gespeeld. Adres:  Sportpark den Eng, Tuurdijk 33, 3997 ME ‘t Goy

 We gaan ervoor!