JO19-2 toont veerkracht

Vandaag 19 september speelden wij onze eerste competitiewedstrijd van het seizoen thuis tegen WSV uit Apeldoorn. Onze tegenstander had net als ons de afgelopen drie weken een moeizaam bekerprogramma achter de rug. Ook zij beschouwden dit echter als een goed oefenprogramma voor de competitiestart.

De eerste helft ging de wedstrijd gelijk op, we waren aan elkaar gewaagd. We wilden vanaf de aftrap druk zetten op het doel van de tegenstander. Omdat de tegenstander dezelfde plannen had ontspon zich een interessante wedstrijd. Na een minuut of 20 kwam RDC onverwachts achter met 0-1. We gingen op jacht naar de gelijkmaker, we waren er een aantal keren dichtbij. WSV maakte 0-2, heel eenvoudig doordat we niet stonden op te letten met elkaar. Volkomen onnodig keken we nu opeens tegen een 0-2 achterstand aan. Tegen de verhouding in en zeer geflatteerd gezien het voetbal dat wij speelden. Het weggeven van doelpunten is ons niet vreemd, daar moet echt aan gewerkt worden. We maken het onszelf daardoor erg moeilijk.

JO19 zou JO19 niet zijn dat de mouwen nog maar eens werden opgestroopt. Met vereende kracht ging het team op jacht naar de aansluitingstreffer. Brendon werd knap vrijgespeeld voor het doel door Edward maar schoot de bal keihard tegen de lat, buiten bereik van de keeper. Jaïr slalomde aan de linkerkant van de zestien twee spelers voorbij alsof ze er niet stonden. Hij wilde de bal met de binnenkant voet het doel inschuiven, echter een verdediger kon de bal op het nippertje wegglijden naast het doel. Jammer, het stond nog wel 0-2. Opnieuw na goed doorzetten van ons kwam Brendon vrij voor het doel, hij schoot de bal volkomen verdiend tegen de touwen 1-2. JO19-2 probeerde van alles om de rust in te gaan met een gelijkspel. Het kreeg daarvoor kansen maar kon de trekker niet op tijd overhalen. In blessuretijd kon WSV zelf de voorsprong uitbouwen naar 1-3 omdat we opnieuw stonden te schutteren met elkaar. Heel zuur en onnodig gingen we zo de rust in met een voor ons onverdiende achterstand.

In de rust dronken de spelers gretig water, het was tenslotte erg benauwd weer om te voetballen, de tegenstander had hier echter ook mee te maken. Na rust wilden we door beter combinatiespel te spelen, de tegenstander tot fouten dwingen. Wij hadden nog 45 minuten de tijd om iets aan de achterstand te doen. WSV liet dit echter niet zomaar gebeuren, zij stonden op een comfortabele voorsprong en waren via de counter een aantal keren dicht bij een doelpunt. Toch was het opzienbarend, dat ons team met z’n krachten bleef smijten met deze benauwdheid. Mede gesteund door een sterke bank bleef JO19-2 strijden om alles uit de kast te halen om het tij te doen keren. Uit een prachtige wegdraaiende corner van Casper was het Balhazar alias “Woeste Sjaak”, die de verdiende 2-3 tegen de touwen werkte. Het werd nu erg spannend, WSV hinkte op twee gedachten, aanvallen of de voorsprong consolideren.

JO19-2 rook bloed, ging va-banque op zoek naar de gelijkmaker. Opeens liepen de combinaties beter, beide teams liepen op hun tandvlees. Hoe zou deze partij eindigen. Wie heeft de langste adem, wie durft te voetballen, wie heeft het beste uithoudingsvermogen, wie heeft er geluk. Tije kreeg dé kans op 3-3 maar schoot van dichtbij jammerlijk een niet te missen kans over het doel. Hij baalde zelf natuurlijk het hardst. JO19-2 bleef vechten voor een resultaat. Haris schoot de bal met een listig schot vol op de kruising. Het geluid was prachtig, echter daar kochten wij helemaal niets voor. Wat een pech voor ons.

Net op het moment dat het duel op het oog in een zure nederlaag zou eindigen voor ons, persten wij er toch nog een aanval uit. Luca ging er op links als een haas vandoor en schoot de bal hard voor het doel. Tussen vele verdedigers door was het Haris die een gaatje vond, hij plaatste de bal onhoudbaar voor de keeper in de uiterste hoek 3-3! GE RECH TIG HEID wat een ontlading na dit doelpunt. De spelers in het veld en de dug-out vierden de gelijkmaker als een overwinning in the closing seconds. Geweldig om te zien dat arbeid (vaak) loont. Chapeau voor het gehele team! Helemaal kapot zochten de spelers de kleedkamer op. Volgende week wacht ons een zware uitwedstrijd tegen de JO19-1 van Kon.UD. Dit team werd fluitend kampioen in de 4e klasse, maar bleef gewoon 4e klasse spelen. Benieuwd hoe wij met deze uitdaging om zullen gaan.

Chris Broersma

trainer-coach JO19-2